אין מדינת־ישׂראל זענען פאַראַן נאָר צװײ קלימאַטישע סעזאָנען, און נישט פֿיר: קײַן פֿרילינג און קײן האַרבסט זײַנען דאָ כּמעט נישטאָ, נאָר זומער און װינטער: װי נאָר עס האָבן זיך פֿאַרענדיקט די זומערדיקע היצן װאָס זײַנען דערגאַנגען ביז 35 גראַד אין תל־אַבֿיבֿ, האָט זיך אַרײַנגעריסן דער װינטער מיט שטורעמס, מיט אַ כװאַליע פֿון רעגנס און פֿאַרפֿלײצונגען - און צוזאַמען מיט זײ אַ װילדע כװאַליע פֿון מערדערײַען, מעסער־שטעך און כּלערלײ אַנדערע קרימינעלע אָנשיקענישן. די דאָזיקע כװאַליע האָט זיך אַרויסגעװיזן ש טאַרקער פֿון דעם װעטער, װײַל זי האָט געבושעװעט אויך װײַטער װען דער כאַמסין מיט די זומערדיקע היצן האָט זיך צוריקגעקערט אויף געצײלטע טעג. דאַן איז געקומען דער "אידעאָלאָגישער" כוליגאַניזם, מיט װעלכן די "מתּנחלים", די קאָלאָניסטן, האָבן רעאַגירט אויף נתניהוס הסכּמה צו פֿאַרפֿרירן אויף צען חדשים דעם בוי און די אויסברייטערונג פֿון דער אָקופּאַנטישער קאָלאָניזאַציע.

דער איצטיקער נומער פֿון אונדזער זשורנאַל איז דער לעצטער נומער פֿון דעם יאָר, װאָס איז, װי אַלע יאָרן אין אונדזער מדינה, געװען אַ ברויזנדיק יאָר און אַ יאָר פֿון װידער נישט דערגרײכטע דערװאַרטונגען.

דאָס אַװעקגײענדיקע יאָר איז אויך געװען, אַזוי װי אַלע אַנדערע יאָרן פֿון אונדזער קאַלע דאַר, אַ יאָר פֿון קײַלעכדיקע יאָרטעג און יאָרצײַטן, װי - 70 יאָר נאָכן אויסברוך פֿון דער היטלער־מלחמה, װאָס האָט אונדז געבראַכט דעם ייִדישן חורבּן, און להבדיל 100 יאָר פֿון דעם קיבּוצישן עקספּערימענט, װעלכער גײט איצט אַדורך אַ שװערן עקזאַמען, און, פֿון דער אַנדערער זײַט - 100 יאָר פֿון דער שטאָט תל־אבֿיבֿ, די "ערשטע ייִדישע שטאָט", װעלכע װאַקסט און פּראָספּע רירט און איז געװאָרן אַ גן־עדן פֿאַר די גבֿירים און די בוי־אונטערנעמערס, װאָס פֿאַרבויען די שטאָט מיט הויכע װאָלקנקראַצערס - אָבער די אָרעמע פֿאָרשטעט זינקען װײַטער אין זײער אַרעמקייט. און די ניִיע צענטראַלע אויטאָבוסן־ סטאַציע איז געװאָרן אַ מוסטער פֿון העכסטער אָפּגעלאָזנקייט.

אין דעם אָפּטרעטנדיקן יאָר האָט די פֿרײַע װעלט אָפּגעצייכנט 20 יאָר נאָכן פֿאַלן פֿון דער בערלינער מויער און צעפֿאַלונג פֿון דער סאָװיעטישער קאָמוניסטישער אימפּעריע.

- און עס זענען געװען קײַלעכיקע אָנדענק־דאַטעס אויך אין דער ייִדישער קולטור־װעלט, װי דאָס 150־סטע געבוירניאָר פֿון שלום עליכם און די 40־סטע יאָרצײַט פון איציק מאַנגערן אאַז"װ.

װינטשן מיר דיר, ליבער לייענער, אַז דאָס נײַע קאַלענ דאַרישע יאָר זאָל ענדלעך זײַן אַ יאָר פֿון גוטע בשורות.

מיט חברשאַפֿט -